Oj dywnoje narożdennja [1]

Oj dywnoje narożdennja
Bożoho syna,
Diwa Chrysta sporodyła,
Swit zwesełyła.

Narodywsja Isus Chrystos
Z diwy Mariji,
Wsi janhoły prospiwały
Bożoji tajny.

Ne wsi ż wony prospiwały,
Z nebes łetjuczy,
Tomnoj noczkoj szcze j z zwizdoju
Chrysta nesuczy.

Jak uzjały Susa Chrysta
Ta j na kryłeczka,
Ta j ponesły Susa Chrysta
Aż pid nebesa.

Ta j ponesły Susa Chrysta
Aż pid nebesa,
A nebesa Susu Chrystu
Roztworyłysja.

A nebesa Susu Chrystu
Roztworyłysja,
Wsi swjatiji Susu Chrystu
Pokłonyłysja.

Jak wozdychnuw Hospod duchom –
Riky rozłełys,
A k Swjatomu Wełykodnju
Sady rozcwiły.

Rozpustyło rajske drewo
Zełeni wity,
I stariji, i maliji –
Wsi w Boha dity.

Rozpustyło rajske drewo
Hiłlja dodołu,
Oj daj, Boże, na zdorow’ja
Ta j comu domu.

Oj daj, Boże, na zdorow’ja
Ta j comu domu,
Iz ditkamy, iz żonoju
Tak, jak u raju.

Szczo my tebe, pan-chazjajin,
Ne ponyżajem,
Z Susom Chrystom szcze j z Rożestwom
Pozdorowljajem.

("Zdrastujte! Z praznykom!" – promowljajuczy).